ഖനനം

കിളച്ചു കിളച്ചു തൊടിയിലെ
ഭൂതകാലം ചികഞ്ഞതായിരുന്നു..

കാച്ചില്‍
മഞ്ഞള്‍
ചേന
ചേമ്പ്
പടവലം
പുളി
മുരിങ്ങ..

പിന്നെയും കുഴിച്ചു ചെല്ലുമ്പോള്‍
തലയോട്ടികള്‍ ..നട്ടെല്ലുകള്‍..

സൂക്ഷിച്ചു വയ്ക്കേണ്ടവയാണ്
ഇനി ഇത്തരം സാധനങ്ങള്‍
എവിടുന്ന് കിട്ടാനാണ്‌?

റബ്ബര്‍ വളവു നീര്‍ത്തി ഞാന്‍
വര്‍ത്തമാനകാലത്തിന്റെ
ചൊറിപിടിച്ച കാലുകള്‍
വെന്തു ണങ്ങിയ
വറ മണ്ണില്‍ നിന്നും വലിച്ചൂരി..
പൊള്ളി നീറ്റുന്നു

എന്‍ഡോ സള്‍ഫാനെതിരെ
ഒരു ജാഥ സംഘടി പ്പിക്കണം
ഒരു കവിത എഴുതണം..

തല്‍ക്കാലം ഭൂതകാലക്കുഴി
കുഴിക്കല്‍ നിര്‍ത്താം..

ഓ(ബാ,സാ)മ

ഒയെമ്മാര്‍ പരീക്ഷ
എഴുതാന്‍ പോയ
കോഴിക്കുഞ്ഞാണ്
രാവിലത്തെ വാര്‍ത്തയില്‍ ..

നിങ്ങളുടെ രക്ഷകന്‍ ആര്?
എന്ന ചോദ്യത്തിന്
കൊടുത്ത നാല് ഓപ്ഷന്‍
(പാമ്പ്, പരുന്ത്, കുറുക്കന്‍, മനുഷ്യന്‍)
എന്നത്രേ

ഇതൊന്നുമല്ല എന്ന ഒരു ഉത്തരത്തിനു
സ്കോപ് ഇല്ലാത്തതില്‍ പ്രതിഷേധിച്ച്
അവള്‍ പരീക്ഷ ബഹിഷ്ക്കരിച്ചു പോലും..

അവള്‍ക്കു
വല്ല മാവോ പ്ലാവോ ആയി
ബന്ധമുണ്ടോ
എന്ന് അന്വേഷിച്ചു വരുന്നു...

ആമാശയം

ഇക്കണ്ട
ചരിത്രപുസ്തകങ്ങളെ
ഒക്കെയും
ഒറ്റ വാക്കില്‍
ഒതുക്കാന്‍
എനിക്കൊരു
വാക്ക് വേണമായിരുന്നു..

(ചരിത്രമെന്നാല്‍
മാനവന്‍റെ മാത്രം
എന്ന് ധരിക്കരുത്..

പ്രകൃതിയുടെ..
പച്ചയുടെ..)

എത്ര നല്ല വാക്കാവും
അത് അല്ലെ?

അതിനെ-
അതിനെ മാത്രം
ഒന്ന് പിന്‍വലിച്ചാല്‍
എത്ര ശൂന്യമായി പ്പോയേനെ
ഈ വീഥികള്‍ അത്രയും..

തീര്‍ച്ചയായും
അത്
പ്രകൃതിയുടെ
ഏറ്റവും നല്ല
ആശയം തന്നെ!

കിളികുലം

ഒരിക്കല്‍
ഒരു വേടനും കിളിയും
മുഖാമുഖം കണ്ടപ്പോള്‍
കിളി ചോദിച്ചു..

വേടാ..
കൊല്ലും മുന്‍പ് എനിക്ക്
ഒരു കാര്യം അറിയണം..

നീയോ നിന്‍റെ അമ്പോ
ആരെയാണ് ദൈവം
ആദ്യം സൃഷ്ടിച്ചത്?

ആവനാഴിയില്‍ നിന്നും അമ്പൂരി
വേടന്‍ ധിക്കാരിക്കിളിയുടെ
നെഞ്ചിന്‍ കൂട് തകര്‍ക്കും
മുന്‍പ്
ദൈവം ഇടപെട്ടു
കിളിയെ ഭസ്മമാക്കി..

പാവം കിളി
മിനിമം
ഒരു പത്തു വര്‍ഷമെങ്കിലും
നിരാഹാരം കിടക്കാം
എന്ന് അത് മോഹിച്ചത്
പാഴിലായി..

നീ

കരള്‍ പറിച്ചെറി യുന്ന
നിന്‍റെ ഈ ചിരിയുണ്ടല്ലോ..

അതിനി വേണ്ട.
നീയും വേണ്ട..

പ്രണയമേ..
നീ ഇല്ലാത്ത ഇടത്തിന്
എന്ത് ശാന്തത...

കാറ്റും കോളും മിന്നലും
താങ്ങാന്‍ ഇനി ഈ
മാന്തളിര്‍ മനസ്സിന് വയ്യ..

ഒരു സ്വയം പൊക്കിക്കവിത

സുഹൃത്ത് എന്നോട് ചോദിച്ചു
കള്ളു കുടിക്കാത്ത നീ എന്ത് കവി?

അരക്കവിയോ
കാക്കവിയോ അല്ലാത്ത ഞാന്‍
എന്നിട്ടും പറഞ്ഞു

നുരച്ചു പുളിച്ചു ദിവസവും
മുന്നില്‍ ഒരേ വടിവുകളോടെ
നീണ്ടു കിടക്കുന്ന
ഈ ജീവിത ലഹരിയുള്ളപ്പോള്‍
ഞാനെന്തിനു മറ്റൊരു
ലഹരിക്കുപ്പിയുടെ
ചെവിക്കു പിടിക്കണം?

കള്ളു കുടിക്കുന്നവന്‍ എങ്കിലും
കവി അല്ലാതിരുന്ന
സുഹൃത്ത് നീരസത്തോടെ
നടന്നു നീങ്ങി.

അവന്‍ ഒരു കവി അല്ലായിരുന്നു.

ആയിരുന്നെങ്കില്‍
എന്നെ
അഭിനന്ദിച്ച് ആശ്ലേഷിച്ചേനെ എന്ന്
മനസ്സില്‍ സ്വയം പൊക്കി
ഞാനും നടന്നു.

വേദന

ഇതൊരു കലവറയാണ്..

ഏതു തരം മൂര്‍ച്ചയുള്ള
വാളു വേണമെന്ന്
പറഞ്ഞാല്‍ മാത്രം മതി
നിങ്ങള്‍..

ചിരിക്കണ്ട..
എന്‍റെ കലവറ
നിറയെ വാളുകളാണ്.

പലതരം വാളുകള്‍..

ഈ ശരീരം കണ്ടോ..
അമ്മയുടെ വേദന
ഉറയൂരി വീശിയ
ഈ ശരീരം..

ആര്‍ക്ക് നേരെ വേണമെങ്കിലും
വീശാമെനിക്കീ
ഉടല്‍വാള്‍...

ഇല്ല
തുരുമ്പെടുത്തിട്ടില്ല-
ഇടയ്ക്കിടെ
കരിങ്കല്ലിലിട്ടു
രാകി രാകി
മൂര്‍ച്ച കാക്കാറുണ്ട് ..

-----------