കിളികുലം

ഒരിക്കല്‍
ഒരു വേടനും കിളിയും
മുഖാമുഖം കണ്ടപ്പോള്‍
കിളി ചോദിച്ചു..

വേടാ..
കൊല്ലും മുന്‍പ് എനിക്ക്
ഒരു കാര്യം അറിയണം..

നീയോ നിന്‍റെ അമ്പോ
ആരെയാണ് ദൈവം
ആദ്യം സൃഷ്ടിച്ചത്?

ആവനാഴിയില്‍ നിന്നും അമ്പൂരി
വേടന്‍ ധിക്കാരിക്കിളിയുടെ
നെഞ്ചിന്‍ കൂട് തകര്‍ക്കും
മുന്‍പ്
ദൈവം ഇടപെട്ടു
കിളിയെ ഭസ്മമാക്കി..

പാവം കിളി
മിനിമം
ഒരു പത്തു വര്‍ഷമെങ്കിലും
നിരാഹാരം കിടക്കാം
എന്ന് അത് മോഹിച്ചത്
പാഴിലായി..

വേദന

ഇതൊരു കലവറയാണ്..

ഏതു തരം മൂര്‍ച്ചയുള്ള
വാളു വേണമെന്ന്
പറഞ്ഞാല്‍ മാത്രം മതി
നിങ്ങള്‍..

ചിരിക്കണ്ട..
എന്‍റെ കലവറ
നിറയെ വാളുകളാണ്.

പലതരം വാളുകള്‍..

ഈ ശരീരം കണ്ടോ..
അമ്മയുടെ വേദന
ഉറയൂരി വീശിയ
ഈ ശരീരം..

ആര്‍ക്ക് നേരെ വേണമെങ്കിലും
വീശാമെനിക്കീ
ഉടല്‍വാള്‍...

ഇല്ല
തുരുമ്പെടുത്തിട്ടില്ല-
ഇടയ്ക്കിടെ
കരിങ്കല്ലിലിട്ടു
രാകി രാകി
മൂര്‍ച്ച കാക്കാറുണ്ട് ..

-----------

എക്സ്പ്രസ്സ്‌ ഹൈവേ

എന്‍റെ പാത നിറയെ
സ്വയം വിമര്‍ശനത്തിന്റെ ഗട്ടറുകള്‍..

ആത്മവിശ്വാസം ഇല്ലായ്മയുടെ വിള്ളലുകള്‍..

ഓ..അതങ്ങിനെ ഒന്നും അല്ലെന്നേ
ഞാന്‍ ആള് പുലിയാ...
എന്ന ക്ഷണനേര
തോന്നല്‍ ഹമ്പുകള്‍ ..

ഞാനാകട്ടെ

വൃത്തിയുള്ള-
വീതി കൂടിയ-
നിരപ്പുള്ള-
ട്രാഫിക്‌ കുറഞ്ഞ-

ഒരു നാലുവരിപ്പാത
സ്വപ്നം കാണുന്നു..

കരിങ്കാലി.

തിളനില

പണ്ടൊക്കെ
അത് നൂറോ അമ്പതോ ആയിരുന്നു..

ഇപ്പോഴത്‌ കൂടിക്കൂടി
ആയിരം കടന്നുപോവുന്നല്ലോ ദൈവമേ..

ചുറ്റിനും ഇങ്ങനെ
മഞ്ഞുറഞ്ഞ് തണുത്ത്
ഉറച്ചു പോവുമോ
ഈ ലോകം?

രുചിഭേദങ്ങള്‍

പണ്ട്-


കുട്ടിക്കാലത്ത്
നാട്ടിലെ
നാരായണ വിലാസം
ഹോട്ടല്‍ കാണുമ്പോഴൊക്കെ
ഞാന്‍
വിചാരിക്കുമായിരുന്നു..

ഇനി ഇത് വളര്‍ന്നു
ഹോസ്റ്റല്‍ ആവും..

പിന്നെയും പണം സമ്പാദിച്ചു ഹോസ്പിറ്റല്‍ ആവും..

ഇന്ന്-
വളര്‍ന്നു വളര്‍ന്നു
നാടുമല്ല നഗരവുമല്ല
എന്ന ഇളിഭ്യ ച്ചിരി ചിരിക്കുന്ന
അതേ നാടിന്‍റെ;
നാരായണവിലാസം നില്‍ക്കുന്ന
അതേ സ്ഥലത്ത്
പുഴുക്കള്‍ അരിക്കുന്ന
ചവറു കൂനയ്ക്കടുത്തു
ഒരു ബോര്‍ഡ് വന്നിരിക്കുന്നു.

ഇത്
ഒരു മള്‍ട്ടി സ്പെഷ്യാലിറ്റി
ഹോസ്പിറ്റല്‍ സൈറ്റ്

അട്ടിമറി

അമ്പലപ്പറമ്പില്‍
സാമൂഹ്യ നാടകം

എത്ര കാലമായി ഒരു
നാടകം കണ്ടിട്ട് എന്ന
ഗൃഹാതുരതയോടെ
പോയി നിന്ന് നോക്കി
രാത്രിയില്‍.

കര്‍ട്ടന്‍ ഉയരുമ്പോഴുണ്ട്
എല്ലാ നടീ നടന്മാരും
നിരന്നിരിക്കുന്നു.

ജീവിതം കാണാനാത്രേ.

പൊടുന്നനെ
അഭിനേതാക്കള്‍
ആകേണ്ടി വന്നതിന്റെ
ഉത്തര വാദിത്തം
കാണികള്‍
കൂവി മറി കടന്നു

സ്റ്റേജ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന
കാണിഅഭിനേതാക്കള്‍ ആവട്ടെ
ജീവിതത്തിനും
നാടകത്തിനും
ഇടയ്ക്ക്
പൊടുന്നനെ
പൊട്ടി വീണ
ചുവന്ന കര്‍ട്ടന്റെ
ഉള്ളിലുമകപ്പെട്ടു.

സ്ക്രിപ്റ്റ് തിരുത്തിയ
സംഘടിത നീക്കത്തെ
ഭാരവാഹികള്‍
എങ്ങിനെ നേരിടുമോ എന്തോ?

സെമിനാര്‍/സംവാദം

ക്ഷണക്കത്ത് കിട്ടിയത്
ഇന്നലെയാണ്

വിഷയം കാലഘട്ടങ്ങളുടെ
സംവാദം..

ഒരു ദിവസത്തിന്‍റെ തയ്യാറെടുപ്പുമായി സ്ഥലത്തെത്തി..

എഴുപതുകളില്‍ നിന്നും ഒരു
ചുവന്ന തോള്‍സഞ്ചി എത്തിയിരുന്നു..

മുപ്പതുകളില്‍ നിന്നും
ഒരു ഖദര്‍..

ആയിരത്തി എണ്ണൂറുകളുടെ അവസാന പാദത്തില്‍ നിന്നും ഒരു മേല്‍മുണ്ട്‌ ...

രണ്ടായിരാം ആണ്ടു താണ്ടി
എത്തിയത് ഞാന്‍ മാത്രമാണ് എന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍
വരേണ്ടിയിരുന്നില്ല
എന്നൊരു ലജ്ജ എന്നെ വന്നു മൂടി..

നെറ്റും സിമ്മും എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു
ഹാളിനു വെളിയില്‍ തന്നെ നിന്നു.

ഏതാണ്‌ ഹാളിനുള്ളിലെ കാലം എന്ന് ഞാന്‍
വാതില്‍ക്കല്‍ നിന്ന
മനുഷ്യനോടു ചോദിച്ചപ്പോള്‍
അയാളില്‍ കൌതുകം.

ഹാളിനകത്ത്‌ കാലം ചോദിക്കരുത് എന്നൊരു
ബോര്‍ഡ് വച്ചിരുന്നു.
അവനവന്‍റെ കാലം പറയാം.

തിങ്ങി നിറഞ്ഞ ഹാളിനകം,
പക്ഷെ, നിശ്ശബ്ദമായിരുന്നു..

ചരിത്ര പുസ്തകത്തിലെ
പല പല രൂപങ്ങളും
ഒന്നോടെ, ഒരു പ്രൊജക്റ്റ്‌ ബുക്കിലെ ഒരു പേജില്‍
വെട്ടിയൊട്ടിക്കപ്പെട്ടത് പോലെ,
നിരന്നിരിക്കുന്നു..

ഓരോരുത്തരും
അവരവരുടെ
കാലത്തിന്‍റെ പ്രതിനിധികളത്രേ.

സംവാദത്തില്‍
ആര് ജയിക്കുമോ,
എന്‍റെ കാലത്തിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കാന്‍
ഞാന്‍ യോഗ്യനോ,
ഈ സംവാദം സംഘടിപ്പിച്ചവര്‍ ഏതു കാലത്തില്‍ ആവും

എന്നിങ്ങനെ
സംശയങ്ങളുടെ
നൂറു തിര വന്ന്
എന്നെ മൂടി.

ഏറ്റവുമാദ്യം
സംസാരിക്കുന്നത് ഒരു
ഏക കോശ ജീവിയാണെന്ന
അറിയിപ്പ് വന്നു.

അനന്ത കോടി കണ്ണികളുടെ
ഇങ്ങേത്തലയ്ക്കല്‍
അനവസരത്തില്‍
തിളച്ചു പൊന്തിയ
പുച്ഛം
അങ്ങേ അറ്റത്തു നില്‍ക്കുന്ന
ആ ജീവിയിലേയ്ക്ക് ഓളം തല്ലി
എത്തിയോ എന്തോ

ഞാന്‍ എന്തിനോ
വീണ്ടും ലജ്ജിച്ചു കാത്തിരിപ്പായി..

ഇനി

മഴയുടെ
സ്ഫടിക തമ്പുരു
ഇനി മാനം
വേനല്‍പ്പുതപ്പിട്ടു മൂടും..

ശ്രുതി ചേര്‍ക്കാന്‍
ആരെയും കിട്ടാതെ..
രാത്രിചീവീടുകള്‍
കരഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരിക്കും...

അവനവന്‍ അക്കാദമി

ചതുര വടിവില്‍
കിനാവ്‌ കാണാന്‍
ഒരു ക്രാഷ് കോഴ്സ് .

വിപ്ലവ കാരി യാവാന്‍
പത്ത് എളുപ്പ വഴികള്‍

കൈ നനയാതെ
പിടിച്ച മീന്‍
എങ്ങിനെ
ആരാന്‍റെ പൊള്ളുന്ന
നെഞ്ചില്‍ ചുട്ടെടുക്കാം..

............

എങ്ങിനെ
മതിമറന്നു
പൊട്ടിക്കരയാം
എന്ന് കൂടെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍...

തലക്കെട്ടും ഉടലും വാല്‍ക്കെട്ടും ഉള്ള ഒരു നിസ്സാര കവിത..

തലക്കെട്ട്‌:

തീര്‍ച്ചയായും ഇതിനു മുന്‍പാരോ
ഈ കവിത എഴുതിയിട്ടുണ്ട്...

ഉടല്‍:

താന്‍ പഥ്യം
ദാമ്പത്യം

വാല്‍ക്കെട്ട്:

നാട്യം
എന്നൊരു വാക്ക് കൂടി
മനസ്സില്‍ കിടന്നു
കളിക്കുന്നുണ്ട്..
പഴയ ബസ്‌ കണ്ടക്ടര്‍
വിസിലിലെ
ഇളകിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന
വിത്ത് പോലെ..

സ്വന്തം സ്ഥാനം
എവിടെയെന്നു
ഇനിയും തീര്‍ച്ചപ്പെടാതെ..

പുതിയ കണ്ണട

കടക്കാരന്‍ പറയുന്നു
മങ്ങിയ കാഴ്ചകള്‍ അല്ല
നിങ്ങളുടെ പ്രശ്നം

ശരിയായ കണ്ണട ഇല്ലാത്തതാണ്.

കട നിറയെ
പലതരം കണ്ണടകള്‍..
പല നിറം കാഴ്ചകള്‍..

കടക്കാരന്‍ ഒരെണ്ണം എടുത്തു
നീട്ടുന്നു
ഇതാ..നിങ്ങള്‍ക്കു പറ്റിയ കണ്ണട ഇതാണ്
ഇതിലൂടെ നോക്കൂ..
നിങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ട ലോകം
കാണൂ..

നോക്കിയപ്പോള്‍
ശരിയാണ്
എനിക്ക് പാകത്തില്‍
ലോകം ചാഞ്ഞും ചരിഞ്ഞും
ചിരിച്ചു കിടക്കുന്നു!!
ഒന്ന് ശരിക്കും കണ്ടു തീര്‍ക്കുക
മാത്രം മതി എന്ന പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ..

ശരി തന്നെ.
പുതിയ കണ്ണട യിലൂടെ നോക്കുമ്പോള്‍
ലോകത്തിനു ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല..
ഒരു കുറവുമില്ല.

മങ്ങിയ കാഴ്ചകള്‍
ആയിരുന്നില്ല പ്രശ്നം.

എനിക്ക് മനസ്സിലായി

പ്രശ്നം
മാര്‍ജിന്‍ ഇടാത്ത
നോട്ടങ്ങളായിരുന്നു.

എട്ടുകാലി(ണി) പ്രണയത്തെപ്പറ്റി പറയുന്നത്.

നമുക്കിടയില്‍
ആ നിമിഷത്തിന്‍റെ
നിറവു
മാത്രം മതി..

അതിനുമപ്പുറം
മുഷിഞ്ഞു തൂങ്ങുന്ന
ജീവിതമെന്തിന്?

വെറുതെ

വേദന തിന്നുന്നത്
വികാര ജീവികള്‍ മാത്രമാണ്

ഒരു വികാരവും ഇല്ലാത്ത
കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പച്ചകള്‍
കാറ്റില്‍ തലയാട്ടി
ഉച്ചത്തൊടിയില്‍
നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ലേ

കഴുത്ത് വെട്ടുമ്പോള്‍
കരയാറില്ല

പക്ഷെ
ചങ്ക് പൊട്ടിയ
ചോരമണം
തൊടിയാകെ
മേലാകെ
നിറയും.

കരച്ചിലായിരിക്കില്ല.
വെയിലിന്റെ വാളു മിന്നിച്ച്‌
വേലിയോരത്തിലേയ്ക്ക്
മായം തിരിയുന്ന
മഞ്ഞച്ചേരയെ
കൂട്ടിനു വിളിക്കുന്നതാവണം.

വെയിലായ വെയിലൊക്കെ
കുടിച്ച് ഉന്മത്തയായി,
വയസ്സന്‍ പുളിമരങ്ങള്‍
ചെറുകാറ്റിനെ
ശീ ... ന്നു ആസ്വദിക്കുന്ന
നേരമാവും അത്.


ആ നേരത്തും
മനസ്സിനകത്ത്
മുള കരയുംപോലൊരു
കരച്ചില്‍
ഉരുവം കൊള്ളുന്നത്
എന്തിനോ എന്തോ?

Inertia

Inertia of Motion

ഹലോ അച്ഛാ അമ്മേ
വെരി സോറി
ഇത്തവണ ക്രിസ്തുമസ്സിനു
ഞങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവില്ല
തിരക്കാണ്
ചേട്ടന് ലീവില്ല
പൊടികള്‍ക്ക് ടെര്‍മിനല്‍ എക്സാം
വന്നു തലയില്‍ കയറി നിക്കുന്നു..

മരുന്ന് മുടങ്ങുന്നില്ലല്ലോ അല്ലെ?
പണിക്കാരി?

ലൈന്‍ ക്ലിയര്‍ ആവുന്നില്ലല്ലോ
കട്ട് ആയല്ലോ..

Inertia of Rest

നേരം വെളുത്തോ അന്നമ്മേ?
പത്രം ഇനീം വന്നില്ലാലോ..
പാല്‍ക്കാരി ഉറക്കത്തില്‍ പെട്ടോ ആവോ?

കിടന്നുറങ്ങുന്നുണ്ടോ മനുഷ്യരെ?
നട്ടപ്പാതിരായ്ക്ക്
ഉറക്കം കെടുത്താനേക്കൊണ്ട്?

നീ ഒറങ്ങ് .. നീ ഒറങ്ങ് ..
ഞാനീ വരാന്തയില്‍ ഇരുന്നു
പിന്‍ ന് ലാവ് കണ്ടോട്ടെടീ

ഇതെന്താ
ചന്ദ്രനും ഉറക്കത്തിലായോ?
അനക്കം മുട്ട്യോ?

മാനം

ചുംബിക്കുമ്പോള്‍
ചുണ്ടുകളുടെ
മൂന്നാം മാനത്തിന്‍റെ
വര്‍ത്തുള ചാരുത ഓര്‍ത്താവണം നീ
പുളകം കൊണ്ടത്‌..

സ്ഥല-സമയ ഗ്രാഫിനെ പറ്റി
*ഹോക്കിന്‍ പറഞ്ഞത്
നീ വായിച്ചിരിക്കാന്‍ ഇടയില്ല..

അത് കൊണ്ടാണല്ലോ
ഞാനെന്നും
നാലാം മാനത്തില്‍
നിന്നെ വഞ്ചിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നത്...

*Stephen Hawkin

അലക്ക്.

ഓരോ കാലത്തിനും പാകത്തിനും
ഓരോ മനസ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍
എത്ര നന്നായിരുന്നു

അടിവസ്ത്രങ്ങള്‍ പോലെ
എണ്ണത്തില്‍ കൂടുതല്‍.

ഇത് -
ഒരേ മനസ്സിനെ തന്നെ
അലക്കി വെളുപ്പിച്ചു
ഉണക്കി
മതിയായി..

പിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
വലത്തേ മൂലയില്‍
ആദ്യ മരണം കണ്ട
ഞെട്ടലിന്റെ മഞ്ഞളിപ്പ് .

ഈ കാണുന്ന കരിവാളിപ്പ്
ആദ്യ പ്രണയത്തിന്റെ
പൊള്ളലായിരുന്നു..

അയ്യേ നീ ഒറ്റ.. നീ ഒറ്റ
എന്ന
സ്വയം തിരിച്ചറിവിന്റെ
മരവിപ്പാണീ
ഭാഗത്തെ പരുപരുപ്പ്..

പ്രണയങ്ങളില്‍ നനഞ്ഞു കുതിര്‍ന്നും
പിന്നെ തകര്‍ന്നും
അവഹേളന ങ്ങളില്‍
ചേറൂ പുരണ്ടും
പ്രതീക്ഷകളില്‍ ആളിപ്പടര്‍ന്നും
പിന്നെ പുകഞ്ഞു കെട്ടും
മങ്ങിമങ്ങി
നിറം കെട്ടു ഈ തുണി..

ഇനി വീണ്ടും വീണ്ടും
ഇതിനെ
അലക്കി വെളുപ്പിച്ചു
ഉമ്മറത്ത്‌
ഉണക്കിയിടുന്നതെങ്ങിനെ?

ശുഭ പന്തുവ്യവസായി.

ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍
ഏതോ ഒരു കര്‍ണ്ണാടക രാഗം
തെറ്റി എഴുതിയതാണെന്ന്
നിങ്ങള്‍ കരുതിയേക്കും..

രണ്ടാമതൊരു ചിന്തയില്‍
ഏയ്‌ ഇത് അതല്ല..
കാര്യങ്ങള്‍ നല്ല രീതിയില്‍
അവസാനിച്ചു എന്നത്
അക്ഷരത്തെറ്റുകളോടെ അവതരിച്ചതാവും
എന്നൊരു തിരുത്തും തോന്നാന്‍ ഇടയുണ്ട്.


ഞങ്ങള്‍ ഏഴാംതരം ബീ ക്കാരുടെ
പിന്‍ ബെഞ്ച്‌ സര്‍ഗാത്മകതയുടെ
ഉത്തമോദാഹരണമാണീ വാക്കെന്നു
നിങ്ങള്‍ കരുതുകയേയില്ല..


വ്യവസായി പരമുവി ന്‍റെ
അമിത വളര്‍ച്ചയുള്ള
ഒരേയൊരു മകള്‍ ശുഭയെ നിങ്ങള്‍
അറിയാന്‍ വഴിയില്ലല്ലോ..

ഞങ്ങള്‍ പിന്‍ബെഞ്ചുകാരാകട്ടെ
അഞ്ചാം തരം തൊട്ടേ സര്‍ഗധനര്‍

പത്താം തരം ആകുമ്പോഴേയ്ക്കും
പഠിപ്പു മതിയാക്കി
ശുഭ പോയത് പക്ഷെ
ഞങ്ങളുടെ ശല്യം കൊണ്ടൊന്നും ആയിരുന്നില്ല..

പട്ടണത്തിലെ ഏതോ ഒരു
വ്യവസായ പ്രമുഖന്‍റെ ഭാര്യയാവാന്‍
ആ പഠിപ്പു ധാരാളം എന്ന്
പരമു പറഞ്ഞു പോലും.

അല്ലെങ്കിലും ജീവിതത്തിന്‍റെ പഠിപ്പു
മുന്‍ ബെഞ്ചുകളിലേയ്ക്കും
സ്കൂള്‍ വാധ്യാന്മാരുടെ പഠിപ്പു
പിന്‍ ബെഞ്ചുകളിലേയ്ക്കും
എത്തുന്ന ഒരു കാലമായിരുന്നില്ലല്ലോ
അത്.

ചില്ലേര്‍

തികച്ചും
അപ്രതീക്ഷിതമായി
ഇന്നലെ
ഒരു തുണിപ്പന്ത്
വന്നെന്റെ മുതുകത്തു കൊണ്ടു.

തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത്
ഭൂതകാലത്തിന്റെ
ഫ്രെയിമിലേക്ക്

നീ പെട്ടു നീ പെട്ടു
എന്ന് തുള്ളിച്ചാടി
തിരിഞ്ഞോടുന്നു
മരിച്ചു പോയ
എന്റെ ബാല്യകാല സുഹൃത്ത്‌

ഞാനും
അവനും
ഭൂത - വര്‍ത്തമാനത്തില്‍
കാലൂന്നി
ചില്ലേറുകളിയിലായിരുന്നു.

അവിഹിതം

തെളി വെള്ളം-
ആഴ തണുപ്പ് -

ഓരോ തവണ
മുങ്ങി നിവര്‍ന്നു
കര പറ്റുമ്പോഴും
കാലില്‍ ചേറുപുരളുന്നു

കടവുകള്‍ ഇല്ലാത്ത
കുളമാണ്

വെള്ളത്തിന്‌ ചുറ്റും
ചേറാണ്.

പാമ്പും കോണിയും

വൈകീട്ട്
ഓഫീസ് ചതുരം വിട്ട്
നിരത്തിലേക്ക്
ചിതറിത്തെറിക്കുമ്പോഴാണ്,

ബീ എം ഡബ്ലിയു വില്‍
പാഞ്ഞു വന്നു
വഴിയരികില്‍ ചവിട്ടി നിര്‍ത്തി
കേറുന്നോ ടൌണില്‍ വിടാം
എന്ന് സ്വര്‍ണ്ണ ചിരി ചിരിച്ചത്,
ബാല്യകാല സഖാവ്

പത്താം ക്ലാസ്സില്‍
കണക്കു പരീക്ഷയ്ക്ക്
ഒരേ ബെഞ്ചിലിരുന്നു
പാമ്പും കോണിയും കളിച്ചവര്‍ ഞങ്ങള്‍.

അവന്‍ 12 മാര്‍ക്കിന്റെ പകിട എറിഞ്ഞു
കോണിയിലേക്ക് തോറ്റപ്പോള്‍
ഞാന്‍ 99 ന്റെ പാമ്പിലേയ്ക്കു
അഹങ്കരിച്ചതായിരുന്നു.

കാറില്‍ ഇരുന്നു അവന്‍
കോടികളുടെ കണക്കുകള്‍ പറയുന്നു..

ഞാനോ എന്റെ ജീവിതത്തെ
എണ്ണിയെണ്ണിക്കുറയുന്നു